مذهب

ځه ښه ده چې د کفر ټاپې خپل ارزښت بیخي له لاسه ورکړی کنه ددې ټاپې په وجه مذهبي افراطیانو او مذهبي روبوټانو ډیر بیګناه خلک وژلي. دلته د کفر ټاپې تل په هغو لګول شوي چې د کار خلک وو، دا ټاپې پس له دې په ویاړ بدلېدونکي دي!

ملا وای په قران کي د موبایل، کمپیوټر، تلویزیون، موټر او نورو اسبابو ذکر نه دی شوی او دا ټول حرام ګڼي خو خپله له دغو ټولو وسایلو کار اخلي او هغه ورته حرام نه ښکاري. ساینس پوهانو ته کافر او ساینسي تعليم ته کفر وایي.

خلک چې دليل ونه لري نو يا خبره در سره ومني او يا خاموش شي خو پښتون ښکنځل درته کوي. او ښکنځل هم يوازې ښځو ته کوي. په نورو که مو وس نه رسېږې پخپله خو په کار ده چې په ځان کې زغم راولو.

له صحابوو نيولې تر امويانو، عباسيانو، عثمانيانو، داعشيانو، پنجابيانو، طالبانو او ملانو پورې هر څوک د رسوالله ص له نامه د يوې وسيلې په توګه کاروي تر څو ډيره زر او اسانه او پرېمانه ګټه وکړي.

دا پنجابی ملا طارق جميل چې په ممبر تقرير پيل کړي نو په خلقو غسلونه واړوي، د حورو او جنت دومره تقريرونه وکړي چې خلک د جنت او حورو د پاره په ځانونو پورې بمونه تړلو ته تيار شي، دا ملا تر ترهګرو هم خطرناک دی او د دې ملا په اصليت خبريدل د وخت ضرورت دی او مونږ د اسلام په نامه روان د ملایانو کاروبارو نه منو!!!

شادو شمشیره یو عرب جنګیالی وو چې زموږ نیکونه یې په دوو تورو وهل، بې شمیره افغانان یې وژلي، لکه څنګه چې مسعود او فهیم او امثالهم د افغانانو قتلونه وکړل اوس یې له ټولو ښایسته مزارونه دي.

پيښور کې يو ملګري کيسه کوله چې د شيخ جميل رحمان په امر يوه افغان لور يوه عرب ته ورکړه. څو شپې وروسته نجلۍ پلار کره لاړه او خپل پلار ته يې ويلي چې تا زه يوه تن ته ورکړې يم که لسو تنو ته؟ تياره کوټې ته ميړه سره لاړه شم خو تر سهاره نفر ځي او راځي او په عربي نه پوهيږم خو وروستی نفر بيرته زما ميړه وي.

دلته چې کله هم د خوراک لپاره شات راواخيستل شي، نو د مسلمانانو له خولې به لومړئ خبره دا راوځي چې د شاتو یادونه په قران کې هم شوې ده، او په حديثونو کې یې هم ډیر صفتونه راغلي دي.

لمونځپرون مو ملګرو سره په پښتو ژبه په جماعت لمونځ وکړ او سخت خوند يې وکړ، لومړی ځل و ترجمه کې ورو وم. داسې مې احساس کړه چې خالق په پښتو پوهيږي او د الله ج په علم مې اقرار وکړ. شاته ولاړ کسان لومړي ځل لپاره پوه شول چې له خدای ج څه غواړي او څه ورته وايې.

دین د هر انسان شخصي حق دی که یې ساتي او یا نه ځکه اسلام هم دا خبره کوي چې په دين کې زبردستي نشته، دين هغه وخت د منلو وړ وي چې کله د زړه څخه وي او موږ باید هيڅ وخت خپل دین پر نور تحميل نکړو.