انسانیت تر انسانيت لوړ مذهب نشته
زموږ د سیمې په سیند کې زښت ښه کبان وو، کبان به يې په چنګکو نیول هر سړي به اونۍ کې یوه ورځ د کبانو ښکار کاوه او میله به یې جوړوله. خلک حرصناک شول په لویه ټیله کې به یې کبانو ته ګرنټ ورواچاوه، مړه کبان به د د تورو شوو اوبو سر ته راغلل واړه واړه بچوڼي کبان به یې هم ووژل شول. خلکو به یو څو لوی لوی راټول کړل نور به اوبو یووړل.
په دې هم اکتفا ونشوه، بیا به یې جنراتورونه راوړل اوبو ته به یې برق ورکړ او زښت زیات کبان به مړه شول تر لرې ساحې به د کبانو نسل سټ شو. خو خلکو به یوازې دومره غټ کبان راټول کړل چې خوړلی یې شول. دکبانو نسل په یوکال کې ختم شو. کب نیوونکي لاس تر زنې کیناستل، نه میله وه نه ماهي خوري.
یوسپین ږيري ته چا وویل، کاکا دا دکبانو به څه میله وه!
سپین ږيري وویل: حرص روزي ورکوي.
